submenu

Scouts Rode kijkt uit naar zomerkamp - 21/06/2019

‘We houden graag vast aan tradities’

Scouts Rode trekt deze zomer opnieuw naar de Ardennen voor een onvergetelijk kamp. Voor de zowat honderd kinderen wordt het de tijd van hun leven, met dank aan de leiding die al veel tijd en werk in de voorbereiding ervan hebben gestoken. ‘Ons draaiboek is klaar.’

Net zoals bij vele andere jeugdbewegingen is ook bij Scouts Rode het zomerkamp hét hoogtepunt van het jaar. Deze keer slaan de zowat honderd kinderen en de leiding hun tenten op in Libramont, een dorpje diep in het zuiden van ons land in de provincie Luxemburg. Vele tientallen scouts- en Chirogroepen zijn omwille van de uitbraak van de varkenspest in allerijl op zoek moeten gaan naar een nieuwe kampplaats, maar voor Scouts Rode was dat niet het geval. Gelukkig maar, want het vinden van een geschikte locatie gebeurt niet op een-twee-drie. ‘Twee jaar voorafgaand aan het kamp beginnen we met de zoektocht’, vertelt Emma De Schrijver (22), die samen met Lisa Couck (21) en Antoine Ghequiere (22) de groepsleiding vormt. ‘Tijdens het kamp dat er nu zit aan te komen, worden de leiders van de kapoenen er een van de laatste dagen op uit gestuurd om tal van mogelijke locaties voor 2021 te bezoeken. Zij hebben daar de tijd voor, omdat hun kinderen op dat moment al naar huis zijn. En omdat we toch al in de Ardennen zijn, hoeven ze niet zo ver te rijden. We kiezen altijd voor de Ardennen. Dat heeft niet meteen een reden. We hebben het altijd zo geweten, en we houden hier bij Scouts Rode graag vast aan tradities.’

Maar wat is nu de perfecte locatie? ‘Het terrein moet groot genoeg zijn, minstens 3,5 tot 4 hectare’, verduidelijkt Lisa. ‘Een groot bos in de buurt is een must, een rivier of een waterpartij is een pluspunt. Een gebouw hebben we niet nodig, want we slapen in tenten. Kinderen vinden dat fijn en avontuurlijk. Sanitaire voorzieningen hoeven we ook niet, daar zorgen we zelf voor door grote putten te graven met houten zitconstructies. De hudo’s van de jongere groepen bestaan uit een bril en bevinden zich in een tentje, voor de oudere kinderen gebruiken we een zeil. Op die manier heeft iedereen toch privacy. Of het niet moeilijk is om te leven zonder comfort? Dat valt goed mee. Het is fijn om een te zijn met de natuur. Onder meer daarom staan we gsm’s en andere elektronica niet toe.’

Groen licht voor kampplan

Voor een geslaagd scoutskamp is meer nodig dan enkel een geschikt terrein. Een goede voorbereiding is minstens even belangrijk. ‘Er zit een hele organisatie achter ons kamp. Zo zijn we verplicht om een kampplan op te maken met daarin een overzicht van wat er elke dag op de planning staat en een aantal uitgewerkte spellen. Dat plan moesten we in mei aan de districtscoördinator overmaken, en we hebben groen licht gekregen. Voor onszelf komt dat draaiboek goed van pas, het biedt een houvast’, vindt Antoine. Naast de voltallige leiding krijgt ook het fourage-team een kopie van het plan. ‘Dat zijn oud-leiders die het kamp mee in goede banen leiden. Voor dit kamp bestaat het fourage-team uit een vaste kern van acht mensen. Ze hebben een uitgebreid takenpakket. Ze koken voor de kleinere kinderen, ze voorzien eten voor de groten zodat die zelf hun potje kunnen klaarmaken, ze zorgen voor voldoende water en toiletpapier … Hun hulp maakt dat wij ons enkel met de kinderen moeten bezighouden.’

De leiding hecht er veel belang aan dat kinderen zich amuseren én dat ze zich veilig en goed voelen op kamp. ‘Het helpt als je de kinderen goed kent, want dan weet je hoe ze op bepaalde situaties gaan reageren. Net daarom mogen enkel leden die doorheen het jaar 80 % van de zondagen aanwezig waren, mee op kamp, al is onder sommige omstandigheden een uitzondering wel mogelijk. Vroeger lag die grens trouwens op 70 %’, weet Emma. Hoewel de kinderen hun groepsgenoten en leiding goed kennen, hebben sommigen toch last van heimwee. ‘Dat kan je niet uitsluiten, maar we proberen die leden hun gedachten dan zo goed mogelijk te verzetten en hen af te leiden. Dan gaat dat gevoel over’, zegt Antoine. ‘Soms zijn er ook medische tussenkomsten nodig, bijvoorbeeld als kinderen last hebben van allergieën of van irritaties door een plant. In onze EHBO-tent ligt al het nodige materiaal. In onze leiding hebben we bovendien enkele mensen die een opleiding geneeskunde of verpleegkundige volgen. Uit voorzorg zoeken we soms een lokale dokter op.’

Kamptijd

Een opvallend verschijnsel tijdens het kamp van Scouts Rode is de kamptijd. ‘Wij draaien de klok een uur terug’, legt Lisa uit. ‘We doen dat omdat het dan sneller donker wordt, waardoor je gemakkelijker een avond- of een nachtspel kan spelen. Het kampvuur voor de leiding ‘s avonds is dan ook des te gezelliger.’ Toch is het vooral het groot kampvuur op de laatste avond waar nog veel over nagepraat wordt. ‘Op die laatste volledige dag valt er heel wat te beleven’, vertelt Antoine. ‘Tijdens de voormiddag gaat iedereen hout zoeken, en in de namiddag organiseert de Jin-groep een groot spel waarin alle takken in groepen verdeeld zijn. De groep die wint, mag het kampvuur aansteken. Die avond is er ook een kampvuurshow, waarbij iedere groep een toneeltje opvoert of een liedje brengt voor de leiding. Voor ons is dat een mooi moment. Ook wordt er rijkelijk gegeten. De schapenbakkers, dat zijn de nog oudere oud-leiding, zorgen onder meer voor kip en varken aan ‘t spit.’

Het kamp van scouts Rode is er een van tradities, waarbij de kinderen bijvoorbeeld elke ochtend bij de opening piekfijn in uniform moeten klaarstaan. Toch is er ook ruimte voor nieuwigheden. ‘Ieder jaar is er de bezoekdag, waarop ouders van de kinderen en vrienden van de leiding de kampplaats mogen bezoeken’, zegt Antoine. ‘Vorig jaar stelde een groep bereidwillige ouders voor het eerst voor om een barbecue te organiseren. Vlees, groentjes, barbecuestellen … alles brachten ze zelf mee. Lekker en gezellig. Dit jaar komt er een tweede editie.’

 

Tekst: Jelle Schepers
Foto: Tine De Wilde

Uit: Sjoenke juni 2019