submenu

Café Combinne viert feest - 07/11/2017

10 jaar Nederlands oefenen

Op woensdag 22 november viert Café Combinne zijn 10-jarige bestaan. Gastvrouw Rita Denayer nodigt je om 19.30 uur uit in dienstencentrum De Boomgaard en trakteert met een drankje. Je kan ook luisteren naar muziek van Emballage Kado. En wie wil, mag een hapje meebrengen. Iedereen is welkom.

We ontmoeten begeleidster Rita Denayer en deelnemer Francis van Raalte in het lokaal dienstencentrum in Sint-Genesius-Rode. De zachtheid en vastberadenheid waarmee zij over Café Combinne vertellen tonen meteen in welk warm nest anderstaligen en Nederlandstaligen elkaar wekelijks ontmoeten. Om te praten, in het Nederlands. Maar vooral om hun weg te vinden.

Rita, hoelang ben jij al begeleider in Café Combinne in Sint-Genesius-Rode?

‘Ik ben er bij sinds de start. In juni 2007 stopte ik met lesgeven. Ik gaf Nederlands in Lembeek aan jongeren in het beroepsonderwijs. Daardoor was ik veel met taalzwakke leerlingen in contact gekomen. Velen onder hen waren Franstalig. Toen ik de vacature van Café Combinne zag, wist ik dat ik op die manier mijn ervaring kon blijven inzetten op een zinvolle manier. Bovendien heeft het me altijd geboeid te zoeken naar vormen om mijn moedertaal over te brengen aan anderstaligen. In november 2007 ben ik gestart als begeleider.’

Heb jij Café Combinne weten te evolueren doorheen die tien jaar?

Rita: ‘Het is me opgevallen dat er in het begin hoofdzakelijk Franstaligen kwamen en dat er nu mensen vanuit de hele wereld over de vloer komen. Dat heeft volgens mij te maken met maatschappelijke evoluties zoals de vluchtelingencrisis en internationalisering.’

Francis: ‘Er is natuurlijk ook de grotere naambekendheid van Café Combinne. Mensen weten dat het een laagdrempelige manier is om Nederlands te oefenen en om tegelijkertijd sociaal contact te hebben.’

Francis, jij bent een van de Nederlandstalige deelnemers. Hoelang kom jij al naar Café Combinne?

Francis: ‘Sinds mijn pensioen, in 2011, neem ik regelmatig deel. Ik ben beginnen te komen omdat andere culturen me altijd geïnteresseerd hebben. Ondertussen ben ik ook vervanger van Rita geworden. Als zij er niet kan zijn of als de groep te groot is, neem ik het over. We splitsen de groep in twee en Rita neemt de taalzwakkeren voor haar rekening.’

Rita: ‘Ik vind het leuker met twee, dat geeft meer zekerheid. Bovendien vind ik 10 personen het maximum voor een praatcafé, zeker als je interactie wil.’

Is het de bedoeling dat iedereen praat?

Rita: ‘Dat is de bedoeling, maar voor velen is het spreken in een groep waar zij in eerste instantie niemand kennen een grote drempel. Daarom respecteren we het als zij in het begin enkel willen luisteren. Bij zo’n praatcafé heb je te maken met niveauverschillen en met een mix aan mensen. Hier komen jong en oud, werkzoekenden, werkenden en gepensioneerden, mensen met en zonder diploma. Elke week is het een verrassing hoe de gesprekken zullen verlopen.’

Francis: ‘Tegelijkertijd maakt dat het net zo aantrekkelijk.’

Rita: ‘Soms geraken gesprekken moeilijker op gang, maar evengoed moet je mensen temperen omdat ze te enthousiast worden en anderen niet meer aan bod kunnen komen.’

Francis: ‘Op zulke momenten moet je diplomatisch zijn en erin slagen de anderen uit hun schulp te halen.’

Blijven jullie altijd hier?

Rita: ‘Neen, we gaan ook op uitstap. We vinden het belangrijk dat anderstaligen in contact komen met wat er speelt in culturele centra in de buurt. We zoeken activiteiten uit waarvoor een beperkte kennis van het Nederlands voldoende is.’

Francis: ‘En we gaan ook wandelen. Dat creëert een ander soort gesprekken.’

Wat is voor jullie de grootste meerwaarde van Café Combinne?

Francis: ‘Het menselijke contact. Je krijgt een band door elkaar wekelijks te zien.’ Rita: ‘De deelnemers vertellen over activiteiten in de buurt en gaan er soms samen heen. Er is ook een bezorgdheid voor elkaar. Dat te zien, bovenop het horen van de vele verhalen, verrijkt me als mens. Je krijgt levenservaring door Café Combinne. Ik zou een boek kunnen schrijven met de verhalen die ik hier al gehoord heb.’

Francis: ‘We krijgen verhalen te horen uit andere culturen die je anders nooit zou horen. De deelnemers voelen zich hier veilig en daardoor komen ze los. Hun verhalen leren je relativeren.’

Rita: ‘Tegelijkertijd zie je voor de deelnemers een wereld opengaan als ik vertel over het Rode van vroeger en nu. Die wederzijdse uitwisseling is de grootste meerwaarde.’

Tekst: Joke Beyl / Foto: Tine De Wilde
(uit: buurten, november ’17)

Bekijk ook